MUTLU İNSAN...!


Sokak canlıları günü..!
Ben, hayvan lafını sevmiyorum...
O canlılara, kullanmıyorum......
Eğer kullanacaksam,
İki ayaklı olana tercih ediyorum...!
Dün barınakta, şenlik olmuş...!
Plaketler havalar da uçuşmuş...!
Sahil de, parkta yavruyu haşladılar...!
Hayvan severler, yandı tutuştular...
Ben dahi, o mahlukat için yazdım..!
İnsanlar, ilgili mercii aradı, bulamadılar...!
Dün hepsi, oradaymış...!
Birbirlerine plaketler vermiş...!
Alması gereken, almamış...
Alması gerekene, kimse vermemiş...!
Biri, boya yapıp para kazanan...
Kazandığını bu canlılara yatıran...!
Yolda yürürken, arkasından yirmi kedi yürüyen..!
Biri de Can ablamız...!
Akşam beraberdik, elinde mama..!
peşinde sevdikleri, onu sevenleri...!
Ama dün verilmesi gereken,
Plaketi verilmeyeni..!
Darılmamış bile...
Beklentim yok diyor..
Bu benim yaşam tarzım diyor...
Bu benim mutluluğum diyor...!
Ben böyle mutluyum...!
Seçim zamanı, az kaldı...
Gövde gösterisi, kendini pazarlama şekli...!
Nerede şenlik, orada yarenlik...!
Ama otizmli çocuklar semineri,
Kimse tenezzül etmedi...!
Hayvan severler, sanırım oyları bir hayli...
Özürlü çocuklarımız ve aileleri...
Aslında mutluluğumuz olmalı...
Demek sayıları çok az...!
Bir cümle de Andımıza...!
Kalkması ya da kalkmaması...!
Zaman her şeyin en iyi ilacıdır...!
Ancak, her sabah and içenler..!
O küçük bebeler, büyüdüler...!
Şimdi, yanlış da onlarda, hırsızlıkta...!
Yasası, küçüklerini korumak olanlar...
Küçücük bebeye, yirmi kişi tecavüz edenler..!
Onlar, her sabah and içenler...!
Yazımın başında dedim...
Sokak canlıları, diye...!
Asıl hayvan olanlar...
Sütü bozuk, iki ayaklı olanlar...!


İzlenme Sayısı:963

DİĞER YAZILARI


  • PAYLAŞ